|
به نقل از پژوهشگاه میراث فرهنگی در این اقدام، نخست اسکلت به صورت فتو اسکن مستندنگاری شد و تصاویری که به دست آمد با استفاده از رایانه به صورت نقشه فتوگرامتری شامل نقطه، خط و سطح پوششی از اسکلت درآمد و در مرحلهی بعدی نقشه اسکلت تبدیل به اطلاعات سه بعدی شد و همهی بخشهای آن حجمدار شدند.

کارشناس پژوهشکده باشتان شناسی با اشاره به چگونگی مدل سازی اسکلت، افزود: لازم بود که با استفاده از بخش های سالم مانده و براساس تقارن هندسی در اسکلت انسان، سایر بخش های تخریب شده یا خارج از دسترسی اثر مدل سازی شوند. این مدل بر اساس حالت درازکش اسکلت تهیه شد تا حالت آن در هنگام تدفین نشان داده شود. در حقیقت همهی اقدامات انجام شده برای رسیدن به نتیجهی نهایی بر اساس حالت درازکش اسکلت تهیه شد تا حالت آن در هنگام تدفین نشان داده شود.
این کارشناس درباره بازسازی چهره اسکلت گفت: این کار با استفاده از رایانه صورت گرفت و پس از تهیه مدل سه بعدی از جمجمه بخش های از بین رفته نیز به صورت مدل سازی به آن اضافه شد. مدل آمادهی جمجمه با ۱۱ شاخص از چانه، گونه، لب، بینی، چشم و گوش نشانهگذاری شد و با استفاده از بافتدهی رایانهای هر نشانه پوشش داده شد و چهرهی اسکلت به دست آمد.

این کارشناس درباره اینکه چطور رنگ پوست و حالت موهای اسکلت بازسازی شده گفت: از آنجا که اثری از بافت مو وجود ندارد، رنگ پوست و حالت موهای آن سلیقه ای بوده که براساس تناسب چهره بهترین حالت برای آن انتخاب شد. ضمن اینکه تا حدی در طرح بازسازی این اسکلت، از نقش مشابه روی سفالهای چشمه علی استفاده شده است، از پنج نرمافزار استاندارد مدلسازی برای بازسازی ومدل سازی چهره اسکلت استفاده شده و هر قسمت با استفاده از نرم افزار مورد همگام سازی و خطایابی قرارگرفته است. کارشناسان این پژوهشکده نمونه به دست آمده را احتمالا برابر با چهره واقعی اسکلت میدانند.

اسکلت زن 7 هزار ساله در خیابان مولوی تهران
این اسکلت که در حفاریهای شرکت آب و فاضلاب کشف گردید. مهسا وهابی، دانشجوی 23ساله باستان شناسی در طی مصاحبه گفت: “روزی در حال قدم زدن در پیاده رو خیابان مولوی مأموران شرکت آب و فاضلاب که مشغول حفاری و انجام کاری بودند، تکههای سفالها و تراشههایی که زیر پاهایشان خرد میشد توجهم را جلب کردند. یقین داشتم این منطقه به حتم یک سایت تاریخی است، همان لحظه، با استادانم تماس گرفتم و برایشان ماجرا را گفتم. پس از این اتفاقات چند تن از استادان و کارشناسان در محل حاضر شدند و پس از بررسیهای لازم حرفهایم را تأیید کردند. از فردای همان روز شروع، کار کاوش در منطقه به شکل حرفهای آغاز شد. بعد از 4 متر حفر کردن زمین به اسکلتی رسیدیم که گمانهها برای قدمت آن به 7 هزار سال میرسید. تا پیش از این تنها گورستان باستانی در تپههای قیطریه کشف شده بود که قدمت آن به بیش از 3 هزار سال باز میگردد،اما با پیدا شدن این دو اسکلت باید دوباره به بررسی معادلات تاریخی گذشته پرداخت. این اسکلت پس از شناسایی ژنتیک، مستند سازی، اسکن نوری و تحکیم سازی در یک محفظه شیشه ای قرار گرفت.

پرستو عرفان منش مسئول آزمایشگاه فرسودگی زیستی با اشاره به بخشی از مطالعات و بررسی های صورت گرفته بر روی اسکلت بانوی 7هزار ساله تهران تصریح کرد که پس از کاوش باستان شناسی محوطه ای در خیابان مولوی تهران و پیدا شدن اسکلت یک زن در این محوطه مطالعات و بررسی های علمی برروی آن انجام گرفت. او با بیان اینکه در ابتدا مطالعات آنتروپولوژی به منظور تشخیص جنس و بررسی آسیب های وارده بر اسکلت انجام شد افزود:به همین منظور در ابتدای امر مطالعات X.rayبرای بررسی شکستگی ایجاد شده در ناحیه کتف مورد ارزیابی قرار گرفت که عفونت استخوانی را در بررسی ها نشان داد.عرفان منش یکی از احتمالات مرگ بانوی 7هزارساله را همین عفونت استخوانی اعلام کرد.
منبع: پژوهشگاه سازمان میراث فرهنگی و گردشگری
:: موضوعات مرتبط:
اطلاعات نقشه برداری
:: برچسبها:
فتوگرامتری