|
شكلگيري پل جديد بر فراز سد هوور
با نزديك شدن تدريجي دو طرف پلي 160 ميليون دلاري در ارتفاع 274 متري بر فراز رودخانه خروشان كلرادو، اين پل به آهستگي در كنار سد هوور شكل ميگيرد.
اين پل بخش جديدي از جاده شماره 93 ايالات متحده (كه گلوگاه جاده قديمي محسوب ميشد) را تشكيل ميدهد، جاده پرپيچ و خمي كه هم اكنون نيز در كنار سد آرميده است.
پس از اتمام عمليات ساخت، اين پل ارتباط جديدي را بين ايالت نوادا و آريزونا برقرار ميكند كه با خلق يك دستاورد باور نكردني مهندسي، جاده روي دو سازه بتن قوسي شكل عظيم (كه از سطح سنگي كوه بيرون زده اند) استوار شده است.
اين سازههاي قوسي شكل از 53 قطعه مستقل، هركدام به طول 5/7 متر، تشكيل شده است كه در محل ساخت، قالبريزي و به وسيله يك جرثقيل سيم بلند با طراحي ويژه كه بين برجهاي فولادي موقتي برافراشته شده است، به محل نصب انتقال مييابند.
اين سازههاي قوسي در نهايت به ارتفاع 305 متري خواهد رسيد. در نگاه اول، اين سازه شبيه به يك پل معلق معمولي به نظر ميرسد، اما پس از اتمام كار ساخت آركها، كابلهاي معلق در هر دو طرف برداشته خواهند شد و با نصب و افزودن ستونهاي عمودي روي قوسها، پل آمادگي استقرار جاده را خواهد يافت.
نام رسمي اين پل ( كه به نام ميان گذر سد هوور شناخته ميشود) پل يادبود مايك اوكالاهان و پت تيلمن است كه اين نامگذاري به ياد يك فرماندار پيشين نوادا و نيز يك بازيكن فوتبال اهل آريزونا (كه به ارتش ايالات متحده ملحق و در افغانستان كشته شده) صورت گرفته است.
كار ساخت اين پل در سال 2005 آغاز شده و قرار است در سال آينده پايان يابد و تخمين زده ميشود كه اين پل گذرگاه نزديك به 1700 خودروي سواري و باري در روز باشد.
عمليات ساخت اين سد در سال 1931 شروع شد و ميزان بتني كه براي انجام آن مصرف شد به حدي بود كه براي ساختن جادهاي از نيويورك تا سنفرانسيسكو كفايت ميكرد. در ازاي درياچه پشت اين سد (درياچه ميد) نزديك به 177 كيلومتر است و آباندازي كامل آن شش سال طول كشيد. در سال 1936 و همزمان با آغاز به كار اين سد مشهور، جاده اصلي كنار آن هم افتتاح شد.
يادآوري ديگر آن كه بخش بالايي نوار سفيد رنگ روي سنگ هاي كناره درياچه ميد، داغ آب اوليه درياچه را نشان ميدهد كه پيش از بروز خشكسالي و اجراي طرح توسعه ناحيه لاسوگاس در آن وجود داشته است. اين خط بيش از 30 متر بالاتر از سطح فعلي آب درياچه قرار دارد.
:: موضوعات مرتبط:
زنگ تفریح
