|
قزل آلان یا مار سرخ (دیوار بزرگ گرگان)
ديوار بزرگ گرگان طولانیترین اثر معماری ایرانباستان كه بعد از ديوار چين به طول شش هزار کيلومتر و سميز آلمان به طول 548 کيلومتر بزرگ ترين ديوار جهان است، در شمال ایران، در دشت گرگان و تركمن صحرا قرار دارد .

نخستین پژوهشهای باستانشناسی این دیوار توسط ژاك دمرگان فرانسوی در 100 سال پیش صورت گرفت كه بخشی از مسیر دیوار را روی نقشه ترسیم نمود. بعد از او باستانشناس فرانسوی (آرن) در سال 1312 خورشیدی بخشی از دیوار گرگان را به صورت پیمایشی، شناسایی و معرفی كرد. در سال 1316 خورشیدی اریك اشمیت آمریكایی با پرواز بر فراز منطقه، خط قرمز رنگی را بر روی زمین مشاهده كرد كه با پیچ و تاب از دریا به سمت كوههای پیشكمر در شرق استان ادامه یافته است. او با دیدن این منظره عجیب این پرواز را بار دیگر تكرار كرد و با تهیه عكسهای هوایی گام مهمی در شناسایی دیوار برداشت. بعد از آن دكتر محمد یوسف كیانی باستانشناس ایرانی در سال 1350 با پرواز مجدد بر روی دیوار موفق به برداشتن عكسهای جالب توجهی از دیوار شد و طول دیوار را 175 كیلومتر با 32 قطعه وابسته شناسایی كرد.

از آنجایی كه در برخی از نوشتهها این دیوار تا مرو ادامه داشته، باستانشناسان احتمال میدهند طول دیوار بیشتر از 200 كیلومتر باشد كه در كاوشهای آینده به جواب آن خواهند رسید. همچنین بر طبق آخرین نمونههای آزمایش شده در آزمایشگاههای معتبر، این دیوار مربوط به دوره ساسانی است. دیوار گرگان در مناطق كوهستانی 2 متر و در دشت 10 متر عرض داشته و آجرهای بزرگ آن ابعاد 41 در 41 و قطر 10 سانتیمتر در دهها كوره آجرپزی پخت میشدهاست. این دیوار از دیواری که توسط امپراتور آدریان در مرز انگلستان و اسکاتلند احداثشده طولانیتر و از بسیاری از بخشهای دیوار بزرگ چین، بیش از هزار سال کهنتر است. حتی میتوان آنرا طولانیترین دیوار آجری جهان کهن تلقی کرد. اما علیرغم تمام این ویژگیها، کمتر کسی حتی اسم دیوار بزرگ گرگان را شنیدهاست .

شناسایی هویت دقیق بانیان این دیوار همواره برای باستانشناسان مشکل بوده اما اکنون یک تیم باستانشناسی مرکب از محققان ایرانی و بریتانیایی موفق شدهاند تاریخ احداث آنرا قرنهای پنجم و یا ششم قبل از میلاد تعیین کنند. به گفته این باستانشناسان، دیوار توسط امپراطوری ساسانی، واپسین امپراطوری عظیم ایران پیش از ورود اسلام احداث شده است.
پروژه اکتشاف این بنای تاریخی تمام نشدهاست. به گفته دکتر سَِور، تصویربرداری ماهوارهای و اطلاعات مردم محلی، باستانشناسان را قادر کرده که سازه های قابل توجه دیگری را نیز در مسیر این دیوار شناسایی کنند. اکتشافاتی که تصویر روشنتری از این ابر قدرت باستانی ترسیم خواهد کرد.

از آنجا که تعداد قلعههاي موجود در ديوار بزرگ گرگان زياد است نميتوان همه آنها را مورد کاوشهاي باستانشناسي قرار داد، به همين علت با استفاده از روش بررسي ژئوفيزيک به روش مغناطيسسنجي و الکتريکي مي توان آثار را بدون آنکه حفاري صورت گيرد در زير زمين ديد و از وجود آنها باخبر شد. در اين روش هيچگونه حفاري صورت نميگيرد و تخريبي نيز براي آثار در برندارد و بدون آنکه خاک منطقه دست خوردهشود، ميتوان به معماريهاي موجود در خاک دسترسي پيدا کرد.
هرچند ديوار گرگان براي ثبت جهاني در يونسکو معرفي شدهاست اما همچنان نبود اعتبار براي مستندنگاری، تهيه نقشههاي توپوگرافي و کاداستر براي تعيين عرصه، مطالعات معماری، باستانشناسی، طرح مرمت و احیا و بازسازی، نبود حريم استحفاظي و عدم رعايت حريم منظري ديوار و تاسيسات وابسته و داشتن عرصه و حريم مصوب که يکي از اساسيترين موارد احراز شرايط ثبت در فهرست آثار جهاني است، روند ثبت جهاني اين اثر باستاني را با مشکل روبه رو کرده است.
منبع : نشریه ژئومترونیک(شماره ششم)

:: موضوعات مرتبط:
زنگ تفریح